بچه كه بوديم از اسمان بارون مي اومد اما حالا كه بزرگيم از چشمامون/بچه كه بوديم همه چشماي خيسمون را ميديدندبزرگ شديم هيچ كسي نميبينه/بچه كه بوديم توي جمع گريه ميكرديم بزرگ كه شديم توي خلوت گريه ميكنيم/بچه كه بوديم دلمون راحت نميشكست بزرگ كه شديم خييلي اسون ميشكنه/بچه كه بوديم همه را 10تا دوست داشتيم كاش هنوز همه را به اندازه همون 10تا دوست داشته باشيم/بچه كه بوديم بچه بوديم بزرگ كه شديم بزرگ كه نشديم هيچ ديگه همون بچه هم نيستيم/ دنيا راببين..........
تاريخ : یکشنبه دوازدهم آبان ۱۳۹۲ | 20:35 | نویسنده : گمنام |